I przyznam się - zawsze gdy go zaczynam, czuję, że drzemią we mnie dwa wilki :)  

Pierwszy chce łapać w kadry prawdziwe emocje - czułe spojrzenia rodziców, uśmiechy i psoty rodzeństwa oraz wszystkie te chwile, które dzieją się tylko wtedy, gdy nikt nie narzuca im swojego rytmu.

Drugi wilk za to mimowolnie wyłapuje najlepsze światło do portretów i nie byłby sobą, gdyby nie zaprosił Was do rodzinnego zdjęcia, podpowiadając przy okazji, jak ustawić się najkorzystniej ;)

Który wygrywa? Podczas chrztu karmię je oba ;)

​Przez większość czasu pozostaję dyskretnym obserwatorem, aby jak najwierniej pokazać Was takimi, jacy naprawdę jesteście. Znajduję jednak również kilka chwil na spokojne rodzinne portrety, które pięknie prezentują się później w albumie czy na ścianie. ​​